Terenowa stacja naukowo-dydaktyczna Instytutu Biologii Uniwersytetu w Białymstoku położona we wsi Gugny, gmina Trzcianne, ma umożliwić prowadzenie regularnych prac naukowych i zajęć dydaktycznych w dolinie Biebrzy, zapewniając badaczom i studentom bazę laboratoryjną i noclegową. Dzięki stacji możliwe będą szeroko zakrojone badania naukowe unikalnej flory i fauny Biebrzańskiego Parku Narodowego, naukowe opracowanie metod ochrony bezcennych wartości przyrodniczych, a także szersze propagowanie w kraju i za granicą walorów Podlasia.

Stacja jest dużym drewnianym budynkiem pozwalającym na wielodniowy pobyt pracownikom naukowym i studentom w liczbie do 30 osób. Jest to obiekt o konstrukcji słupowo-ryglowej, niepodpiwniczony, jednokondygnacyjny, z poddaszem użytkowym, o całkowitej powierzchni 452,6 m2, zbudowany na działce o powierzchni 8 500 m2. Jego maksymalna wysokość wynosi 7,71 m, a całkowita kubatura - 1.494,0 m3. W głównej części stacji (parter), o powierzchni użytkowej 246,2 m2, mieści się duża sala seminaryjno-jadalna z kominkiem oraz trzy pomieszczenia dydaktyczno-laboratoryjne. W jednym ze skrzydeł domu znajdują się toalety, a w drugim aneks kuchenny, dwa 2-osobowe pokoje z łazienkami oraz 1-osobowy pokój z łazienką przystosowany do potrzeb osoby niepełnosprawnej. Na poddaszu o powierzchni użytkowej 92,5 m2, pod dwuspadowym dachem, znajdują się dwie duże sypialnie studenckie, każda o powierzchni 40 m2. Z tyłu stacji, pomiędzy dwoma skrzydłami znajduje się patio o powierzchni 80,6 m2, które może pełnić funkcję letniej auli.

Architektura stacji harmonizuje ze swym otoczeniem - deskowanie szczytów budynków, pokrycie dachu wiórem osikowym, ganek i trójdzielne okna nawiązują do architektury Podlasia. Do realizacji projektu wybrano najbardziej efektywne i przyjazne dla środowiska rozwiązania techniczne (ogrzewanie olejowe, drewniana konstrukcja budynku, podwójnie zabezpieczone kontenery na śmieci, pokrycie dachu wiórem osikowym, szczelny, bezodpływowy zbiornik na nieczystości).